1. Treningi i seminaria

2. Obozy treningowe

3. Historia oraz informacje bieżące na temat działalności Stowarzyszenia Atletycznego Ving Tsun w Polsce
 
4. Relacja z wyjazdu do  Hong Kongu przedstawicieli Stowarzyszenia Atletycznego Ving Tsun (jesień 1999r.)
 

Dla członków stowarzyszenia organizowane są zajęcia szkoleniowe w formie stałych zajęć w elitarnych, kilkunastoosobowych grupach, odpowiadających poziomowi zaawansowania.

Centralna szkoła od września 1998  mieści się w Domu Studenta Uniwersytetu Warszawskiego przy ul. Smyczkowej 5/7.
Zajęcia odbywają się 7 dni w tygodniu w grupach od początkujących do zaawansowanych i obejmują: technikę wybranego systemu kung fu, odczyty, prelekcje, projekcje filmów szkoleniowych, dokumentalnych i itp. W soboty i niedziele prowadzone są zajęcia seminaryjne dla osób spoza Warszawy

Od września 1999 terminy zajęć Ving Tsun Kuen dla początkujących są następujące: środy 17.30-18.30, soboty 12.00-13.00. Zajęcia z Yang Taiji quan  odbywają się w piątki o o godzinie 17.30. Zaawansowani mają zajęcia każdego dnia tygodnia oraz w weekendy.

Zajęcia prowadzą: Sifu mgr Janusz Szymankiewicz oraz doświadczeni instruktorzy:
mgr Mariusz Pietkuń, Paweł Papliński, Radosław Mikołajczuk, mgr inż. Marek Tusiewicz, dr inż. Paweł Piotrowski

Inne szkoły poza Warszawą.
Poza Warszawą  samodzielną działalność ma prawo prowadzić jedynie szkoła w Toruniu.
Adres:
Toruńskie Towarzystwo Ving Tsun Kung Fu
87-100 Toruń, ul.Konstytucji 3 Maja 13A/39
tel.:(056) 6456962
Zajęcia odbywają się w klubie osiedlowym „Zodiac” przy ul.Wyszyńskiego 6 we wtorki i czwartki o godz. 19.00 – 20.30.
Prowadzący: instruktor Piotr Kolkowski

W pozostałych miastach (Białystok, Kielce, Lublin, itd.) zajęcia odbywają się jedynie w ramach pracy własnej i w formie seminariów organizowanych dla tzw. dojeżdżających członków Stowarzyszenia w Warszawie lub ich miejscach zamieszkania.
 
 

Co roku organizowany jest też obóz treningowy w pieknych krajobrazowo miejscach Polski. Zakwaterowanie w murowanych pawilonach, dobre posiłki, z możliwość kąpieli. Zajęcia obejmują dwa treningi dziennie, projekcje filmów szkoleniowych oraz wykłady a także imprezy integracyjne. Obóz jest tak pomyślany, że mogą w nim brać udział całe rodziny. Koszty uczestnictwa w formie tzw. ruchomej składki członkowskiej, są wyjątkowo atrakcyjne i konkurencyjne dla wszelkich propozycji komercyjnych.

W roku 1999 obóz odbył się w miejscowości Błonie koło Tarnowa w dniach 18.07.99 – 1.08.99r.
 

Fotoreporeportaż z obozu letniego w Błoniach koło Tarnowa z roku 1999. (autor zdjęć Mariusz Pietkuń)

Okocim, kobiety i spiew

Cholera wiatr wieje, jak ja mam trafić?
 

Przyrost naturalny na obozie jest duży, efekty widać napierwszym planie
 

Chyba rozdeptałem mrówkę!
 

Narzędzia tortur, również dla spragnionych ciszy turystów
 

Janosik przy mnie wysiada !

Skręcający w prawo mają pierszeństwo uderzenia zgodnie z zasadami ruchu pojazdów

Sifu w akcji !  - kobiety zamarły w bezruchu
 

Fotoreporeportaż z obozu letniego w Ocyplu w 1998 roku. (autor zdjęć Mariusz Pietkuń)

Będę walił do wieczora aż pęknie !
 
 
 

Autor podpisów: Paweł Piotrowski
 
 

 

 

        Dla członków stowarzyszenia organizowane są zajęcia szkoleniowe w formie stałych zajęć w elitarnych, kilkunastoosobowych grupach, odpowiadających poziomowi zaawansowania. Centralna szkoła od września 1998  mieści się w Domu Studenta Uniwersytetu Warszawskiego przy ul. Smyczkowej. Zajęcia odbywają się 7 dni w tygodniu i obejmują: technikę wybranego systemu kung fu, odczyty, prelekcje, projekcje filmów szkoleniowych, dokumentalnych i itp. Pozostałe grupy treningowe  w Warszawie działają przy Studium WF Politechniki Warszawskiej (kompleks Riviera-Remont), przy ul. Waryńskiego. Poza Warszawą  samodzielną działalność ma prawo prowadzić jedynie szkoła w Toruniu. W pozostałych miastach (Białystok, Kielce, Lublin, itd.) zajęcia odbywają się jedynie w ramach pracy własnej i w formie seminariów organizowanych dla tzw. dojeżdżających członków Stowarzyszenia w Warszawie lub ich miejscach zamieszkania. Co roku organizowany jest też obóz treningowy w pieknych krajobrazowo miejscach Polski. Zakwaterowanie w murowanych pawilonach, dobre posiłki, z możliwość kąpieli. Zajęcia obejmują dwa treningi dziennie, projekcje filmów szkoleniowych oraz wykłady a także imprezy integracyjne. Obóz jest tak pomyślany, że mogą w nim brać udział całe rodziny. Koszty uczestnictwa w formie tzw. ruchomej składki członkowskiej, są wyjątkowo atrakcyjne i konkurencyjne dla wszelkich propozycji komercyjnych.
         Stowarzyszenie Atletyczne Ving Tsun w Polsce naucza według typowych zasad stosowanych w rodzinnych szkołach kung fu w dawnych Chinach. Nie liczy się tu żaden umowny stopień (bo ich nie ma), ale wkład pracy i faktyczne umiejętności. Pozycja w hierarchii szkoły wynika z zasady starszeństwa, ale wiąże się to ze szczególną odpowiedzialnością. Nic nie jest dane raz na zawsze. Tu trzeba potwierdzać się stale, w każdej chwili życia.
         Pozwolę sobie tu na kilka osobistych refleksji. Moi uczniowie nie muszą przechodzić rytuałów i stosować się do zasad, które ja spotkałem w Chinach, a które wiążą się z wstąpieniem i nauką w prawdziwej szkole kung fu. Ja jestem biały i oni są biali. Swoje oddanie sztuce walki i szkole, muszą udokumentować przede wszystkim ciężką pracą. Żeby zostać faktycznie uznanym za ucznia potrzeba minimum 5 lat treningu pod „okiem Sifu", żeby zostać zakwalifikowanym do osobistego tongu minimum 7 - 10 lat treningu. Taki adept jest oceniany nie tylko za przychodzenie na treningi, ale również jego poziom umysłowy, lojalność, oddanie sztuce walki, koleżeńskość, okazywany szacunek. Musi być też zaakceptowany przez swoich braci kung fu, oraz spełnić inne warunki, które są jednak wewnętrzną sprawą Stowarzyszenia i nie będą tu poruszane.
         Nie ma to nic wspólnego z siłą fizyczną adepta (bo wzrasta ona w sposób naturalny z latami treningu), czy pieniędzmi (członkowie tongu a często i uczniowie nie płacą za naukę). Ma to zaś zawsze związek z pojęciem tzw. „dobrego serca".
         W Polsce, na przestrzeni lat uczyłem bezpośrednio kilka tysięcy osób. Do chwili obecnej status formalnego ucznia posiedli jedynie: P.Duszyński, A.Rychta, P.Piotrowski, P.Szawernowski, M.Cydzik, M.Tusiewicz, P.Bieszke i Sł. Wolski, a wymieniłem tu również tych, którzy z różnych względów zawiedli pokładane w nich zaufanie. Aktualnie poziom wtajemniczenia osobistego tongu posiedli: A.Urbanowski, P.Kolkowski, R.Mikołajczuk, P.Papliński, M.Pietkun i M.Majchrzak. I to już wszyscy.
         Na koniec wyróżnię tu zasady obecne w szkole Ving Tsun kung fu wg. systemu Wong Shun Leunga w Polsce dotyczące walki, a mające odniesienie i do innych systemów walki oraz mające przypominać ćwiczącym, że to co ćwiczą, jest realną sztuką walki, że ginęli i odnosili rany ludzie, by ta wiedza dotarła do naszych sal treningowych. Że ćwiczący wg. tych zasad systemowych biorą na siebie szczególną odpowiedzialność, która wyraża się w przyjacielskich uczuciach dla współćwiczących, chronieniu i przekazaniu następnym pokoleniom tego systemu walki, stosowaniu techniki jedynie w sytuacjach zagrożenia życia, wyrzekania się walki w imię próżnych lub niegodziwych ideałów.
Oto te rzeczywiste prawdy prawdziwej walki:

Wong Shun Leung i J. Szymankiewicz
 
 

Zapisy do sekcji treningowych, obozy i seminaria

        Jeżeli zainteresowała cię nasza działalność i chcesz spróbować swych sił w ramach naszej oferty programowej, chcesz uzyskać więcej informacji, to wypełnij zamieszczoną ankietę i prześlij ja na wskazany adres:
----------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Imię i Nazwisko ( nazwa stowarzyszenia lub innej jednostki organizacyjnej)

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Adres korespondencyjny
Jestem (jesteśmy) zainteresowany zajęciami w zakresie systemu:

Ving Tsun kuen        Yang Taiji quan        Bagua zhang 
 Centrum Terapeutycznego Niekonwencjonalnej Medycyny Chińskiej  

A. W systemie:                                            B. W grupach:
     Raz w tygodniu                                         Wieloosobowych  
          Dwa razy w tygodniu                                 Kilkuosobowych  
               Trzy razy w tygodniu                                  Indywidualnie      

C. W zależności od typu:                              D. Dla dojeżdżających:
     Regularnymi                                              W niedzielę               
          Seminaryjnymi                                           W sobotę i niedzielę  

E. W miejscu zamieszkania lub w szkole członka zbiorowego:
         Seminaria jednodniowe (3 godziny)         
                   Seminaria dwudniowe (2 x 3 godziny)     
                             Seminaria trzydniowe ( 3 x 3 godziny)    
 

-----------------------------               ------------------------------              -------------------------------
                (Data)                                     (Miejscowość)                             (Podpis, pieczęć)
 

4. Relacja z wyjazdu do  Hong Kongu przedstwicieli Stowarzyszenia Atletycznego Ving Tsun (jesień 1999r.)

Sensacyjna międzynarodowa konferencja mistrzów instruktorów Ving Tsun kung fu w Hong Kongu oraz wizyta w Foshan - miejscu prawdziwych narodzin Ving Tsun kung fu.

    W dniach 5 - 10 listopada 1999 r., w pięćdziesiątą rocznicę rozpoczęcia publicznego nauczania systemu Ving Tsun kung fu w Hong Kongu, odbył się tam niespotykany w historii chińskich sztuk walki mityng i konferencja kilkuset mistrzów i instruktorów tego systemu walki z całego świata.
  Na konferencji byli obecni wszyscy liczący się mistrzowie i instruktorzy. Reprezentowane były takie kraje jak: Chiny, Australia, USA z wydzieloną dużą grupą z Hawajów, Kanada, RPA, Niemcy, Anglia, Francja, Ukraina, Rosja, Włochy i oczywiście Polska reprezentowana w osobach Sifu J.Szmankiewicza i instruktora M.Pietkuna.
     Konferencja rozpoczęła się od wizyty uczestników na grobie byłego wielkiego mistrza Yip Mana zmarłego w 1972 r. Usytuowany on jest na zboczu góry w miejscowości Fanling. Zgodnie z chińskim zwyczajem po zapaleniu trociczek i oddaniu pokłonów, uczestnicy raczyli się pieczoną wieprzowiną i napojami. Ilustracja poniżej.

 

     Na scenie auli Wa Ying College prezentowały się szkoły i stowarzyszenia w formie pokazów, wystąpień czy odczytów reprezentujących: Wong Shun Leunga, Williama Cheunga (który sam poprowadził pokaz), Victora  Kana, Dun Waha, Yip Chuna, Yip Chinga, Tsui Sheung Tina, Moy Yata, Samuela Kwoka, Jima Funga, Francisa Wonga, Alana Gibsona,  Beny Menga i wielu wielu innych a także członkowie dyrektoriatu Hong Kong Ving Tsun Athletic Ass. w osobach min. Siu Yuk Mana. Przez scenę przewinęło się blisko dwieście osób. Zaprezentowano wszystkie elementy techniczne systemu. Interesującym elementem były zawody w formie pokazu w chi sao pomiędzy klubami studenckimi politechniki i uniwersytetu miejskiego Hong Kongu i wolnej walce w  wykonaniu Chu Hok Yina i jego uczniów.
    Oddzielna część konferencji poświęcona była pamięci najwybitniejszego wojownika Ving Tsun drugiej połowy XX wieku - „Gong Sao” Wong Shun Leungowi. Przedstawiciel władz Ch.R.L. przekazał wdowie honorowe upominki. Pokaz władania kijem dał Cliff Au Yeung. Ilustracja poniżej.

    Wystąpienie D. Petersona w języku angielskim i chińskim poruszyło zebranych. Następnie na scenę poproszono wszystkich obecnych na uroczystości uczniów mistrza. Z miejsc podniosło się wielu uczestników konferencji.
  Po oficjalnym zakończeniu konferencji tańcem smoka i pamiątkowym zdjęciu grupowym, do którego potrzebne było boisko szkolne, uczestnicy wyruszyli statkiem w górę rzeki Perłowej do Shunde i Foshanu na spotkanie z tamtejszymi szkołami Ving Tsun i Weng Chun. Wstępnie ustalono, że takie spotkania i konferencje będą się odbywać co trzy lata.
     Trzeba powiedzieć, że osoba aktora Brucea Lee staje się kultową w Ch.R.L. Na przedmieściach Shunde znajduje się mała enklawa mieszkalna w których jest min. domek, w którym zamieszkiwali przodkowie tego aktora. Obecnie staraniem władz stworzono tam poświęcone jego pamięci małe muzeum. Ilustracja poniżej.

 

  Po odwiedzinach w tym mini muzeum udaliśmy się na spotkanie i wymianę doświadczeń do wielkiego ośrodka sportowego w Shunde. Na trybunach zasiedli mieszkańcy a na trybunie honorowej władze prowincji i miasta. Na planszy prezentowali się mistrzowie miejscowej organicacji kung fu  oraz klubu policyjnego a także uczestnicy konferencji Ving Tsun. Dla praktyków tego ostatniego systemu walki ciekawostka będzie, iż w Shunde również uprawia się odmianę tej sztuki walki pochodzącą od Yuen Chai Wana - brata znanego nauczyciela Yuen Kai Sana. Mogliśmy zobaczyć formy w wykonaniu miejscowych praktyków, które różniły się znacznie od powszechnie znanej wersji tego systemu kung fu. Mityng w hali Shunde zakończył pokaz tańca lwa wykonany brawurowo przez dwie kobiety z klubu policyjnego. Prezentowany układ był tak trudny i dynamiczny, że owacji i gratulacjom nie było końca.
    Foshan pod Kantonem, to miejsce, gdzie system  Ving Tsun kuen faktycznie się rozwinął i okrzepł, zanim rozprzestrzenił się poprzez Hong Kong na cały świat. Wprawdzie udokumentowane korzenie systemu łączą go z inną miejscowością z tego regionu tj. Zhaoqing, gdzie powstała jego pierwotna forma i skąd zawędrował do Foshanu i min. grupy operowej „Czerwona Dżonka”, to jednak ostateczną wersję oraz techniki z użyciem tradycyjnej białej broni zostały rozwinięte właśnie w tej drugiej miejscowości. Aktualnie różne odmiany tego systemu w formach bardziej lub mniej wzbogaconych przez inne miejscowe techniki, można zobaczyć w różnych miejscach prowincji Guandong min. Guangchow i Shunde. Głównym jednak centrum pozostaje (poza oczywiście Hong Kongiem i ta linią przekazu) Foshan. Występuje on tu pod dwiema różnymi metodami, nazwami Ving Tsun - od imienia związanego z porą roku i Weng Chun - jak się uważa od nazwy budynku. Optycznie obie odmiany są do siebie momentami podobne.
    W pierwszej połowie XIX wieku Ving Tsun kung fu zyskało wielką sławę w prowincji dzięki mistrzowi Leung Jun (Liang Zan w dialekcie pekińskim), któremu nadano przydomek „króla wolnej walki”. Leung Jun był aptekarzem i zamieszkiwał w pobliżu wiekowej Świątyni Przodków. Dom w którym mieszkał zachował się do czasów współczesnych. Ilustracja poniżej.

 

    Do najwybitniejszych uczniów Leung Juna zaliczali się jego synowie Leung Chun i Leung Bik, Chan Wah Shun oraz Wah o przydomku „Chong”. Po śmierci Leung Juna ok. 1870 r. na czele systemu w Foshan stanął Chan Wah Shun. Wiadomo, że miął on w okresie 36 lat nauczania, jedynie 16 uczniów i że nauczał w Świątyni Przodków rodziny Yip. Przez wiele lat kojarzono ją ze świątynią w pobliżu domu mistrza Leung Jun. Obecnie w świątyni tej znajduje się muzeum, w którym blisko 1/3 miejsca poświęcona jest Ving Tsun. Znajdują się tam min. archiwalne zdjęcia manekina, zamocowanego na sampanie pływającym po rzece Perłowej. Ciekawostką jest to, że posada on dwa komplety rąk usytuowane w stosunku do siebie pod kątem prostym. Podobna wersja  manekina występuje współcześnie w systemie Pao Falein Wing Chun. Ilustracja poniżej.

    Faktycznie jednak rodowa świątynia klanu Yip znajdowała się w innym miejscu. Obecnie usytuowany jest tam wielki skwer. Na zdjęciu autor stoi w miejscu gdzie była prawdziwa świątynia przodków klanu Yip i słynna szkoła Chan Wah Shuna. Miejsce to tak jak i miejsce usytuowania kompleksu nie istniejących już budynków mieszkalnych i sklepów zlokalizował syn Yip Mana - Yip Chun. Do szkoły Chan Wah Shuna uczęszczał młody Yip Man a po jego śmierci w 1905 r. uczył się u Leung Bika. Od 1913 r. samodzielnie rozwijał system Ving Tsun w oparciu o obie metody treningowe swoich nauczycieli. W 1949  r. przeniósł się do Hong Kongu, gdzie rozpoczął publiczne nauczanie Ving Tsun kung fu w związku zawodowym pracowników restauracji. Ilustracja poniżej.

    Uczestnicy konferencji - wśród których byli Sifu J. Szymankiewicz i inst. M Pietkun - byli gośćmi Stowarzyszenia Chin Woo z Foshan, w ramach którego działają min. różne szkoły Ving Tsun i Weng Chun. W czasie pokazów w Shunde i Foshanie, mieliśmy okazje zobaczyć wszystkie formy i chi sao sześciu wersji tych systemów. Prezentacje obejmowały szkoły pochodzące od: ucznia mistrza Yip Mana - Lun Jie w wykonaniu jego uczniów (on sam zasiadał na trybunie honorowej), nawet tu już w dwóch wersjach nieznacznie się różniących; szkołę pochodzącą od Pang Nam (1911 - 1995), który był uczniem Chiu Chau, Lai Yip Chi, Yip Mana i innych, ćwiczył on też inne systemy południowe, na bazie których rozwinął swoją wersję tego systemu kung fu. Prezentowała się też szkoła pochodząca od mistrza Yuen Kai San z Guangchow. Prezentowały się wreszcie szkoły pochodzące od innych uczniów Chan Wah Shuna. Dla nas osobiście interesujące były prezentacje różnych sposobów ćwiczenia chi sao tj. tzw. złączonych lub „lepkich” rąk. Takiej specjalnej metody treningowej stosowanej w tym systemie. Przykładami takich odmian treningowych, zrozumiałych jedynie dla praktyków tego systemu, było oparcie chi sao nie o wyjściową formę pon chi sao, ale o lap sao. Inny przykład to zamiast pon chi sao, toczenie dłoni wokół nadgarstków.  Jeszcze inna odmiana opierała się o wykonywanie ruchów po bardzo dużych kołach, wychodzących poza obrys ciała ćwiczącego. Kolejny przypadek to rozpoczynanie pon chi sao w pozycji skośnej a nie klepsydry. Niektóre prezentacje były zupełnie dziwne i nie do końca zrozumiałe.
    Po zakończeniu pokazów gości i gospodarzy, rozpoczęły się dyskusje i wymiany technik w mniejszych gronach, na terenie całego olbrzymiego obiektu treningowego stowarzyszenia Chin Woo. Dla nas Polaków interesująca była konfrontacja  z kolejnymi  pięcioma uczniami mistrza Lun Jie.
    Nasze spotkanie z Lun Jie i jego uczniami przedłużało się a on sam pokazał nam niektóre swoje metody treningowe oparte o drewnianego manekina. Umówiliśmy się na jeszcze jedno spotkanie następnego dnia. Ilustracja poniżej.